درمانی جدید برای استئوپروز

12 ژوئن 2015- دانشمندان موسسه تحقیقات اسکریپس(TSRI)  درپردیس فلوریدا یک روش درمانی جدید را که هنوز در مراحل اولیه است برای تولید سلول های جدید سازنده ی استخوان در بیماران مبتلا استئوپروز ابداع کردند.

در این مطالعه که نتایج آن در مجله Nature Communicationsمنتشر شده است، دانشمندان بر پروتئینی به نام  PPARy (تنظیم کننده ی اصلی چربی) و تاثیر آن بر سرنوشت سلول های بنیادی مشتق از مغز استخوان (سلول های بنیادی مزانشیمی)تمرکز کردند. از آنجاییکه سلولهای بنیادی مزانشیمی را می توان به انواع مختلفی از سلولها از جمله چربی، بافت همبند، استخوان و غضروف تبدیل نمود، این سلولها دارای کاربردهای درمانی بالقوه مهمی می باشند.

دانشمندان می دانستند که از دست دادن بخشی ازPPARy در مدل اصلاح شده ی ژنتیکی موش منجر به افزایش تشکیل استخوان می گردد،بهمین دلیل به بررسی تقلید این اثر با استفاده از یک نامزد دارویی پرداختند. محققان انواع رویکردهای ساختاری بیولوژی را برای طراحی عقلانی یک ترکیب جدید که بتواند فعالیت های بیولوژیکیPPARy را سرکوب کند، با هم ترکیب نمودند.

نتایج نشان داد هنگامی که سلول های بنیادی مزانشیمی انسان با ترکیب جدیدی با نامSR )  SR2595  کلمات اختصاری پژوهش اسکریپس است) تیمار شدند، تشکیل " استئوبلاست" (یک نوع سلول شناخته شده برای تشکیل استخوان) افزایش یافت، این افزایش از نظر آماری معنی دار بود.

پاتریک گریفین، مدیر بخش درمان مولکولی و مدیر موسسه تحقیقات اسکریپس در فلوریدا می گوید: این یافته ها برای اولین بار یک کاربرد درمانی جدید برای داروهایی که پروتئین  PPARyرا هدف قرار می دهند معرفی نمود، قبلا از این داروها برای افزایش حساسیت به انسولین برای درمان دیابت نوع 2 استفاده می شد. در حال حاضر دانشمندان نشان دادند داروی  SR2595 در موشها دارای تاثیرات مناسبی است و گام بعدی، تحلیل عمیقی از اثربخشی این دارو در مدل های حیوانی مبتلا به استئوپروز، پیری، چاقی و دیابت خواهد بود.

دکتر دیویدP. Marciano نویسنده ی اول این مقاله می گوید: علاوه بر شناسایی یک درمان جدید بالقوه برای استئوپروز، نتایج این تحقیق ممکن است پیامدهای گسترده تری داشته باشد، از آنجاییکهPPARG با چندین پروتئین که نقش آنها در بروز بیماریها شناخته شده است، ارتباط نزدیکی دارد، ما می توانیم این بینش ساختاری را برای طراحی ترکیبات جدیدی که کاربردهای درمانی گوناگونی دارند، بکار گیریم. علاوه بر این، ما در حال حاضر درک بهتری از چگونگی تنظیم متابولیسم بدن و هموستازی استخوان توسط مولکولهای طبیعی بدن بدست آورده ایم همچنین می دانیم چگونه تغییرات ناخواسته می تواند در پاتوژنز یک بیماری دخیل باشد بهمین دلیل در آینده ی نزدیک قادر به ابداع درمانهای بهتری برای این بیماریها خواهیم بود.  دکترMarciano  بر روی این موضوع در تز فوق دکترای خود در گروه ژنتیک دانشگاه استنفورد تمرکز خواهد کرد.

منبع:

http://www.sciencedaily.com/releases/2015/06/150612090628.htm